Een bericht, nieuwe wegen.

Zo, een aantal maanden terug had ik dus mijn laatste post gemaakt. Even wat feiten op een rijtje! Want ik ben inmiddels geen studente meer op de Academie, maar een zelfstandig fotograaf, met een aparte specialisatie. Ja, ik heb een specialisatie.

Toen ik nog op de academie zat, wist ik het niet, en merkte ik het niet. Ik wilde te veel van het spoor afwijken, omdat het voor mijn gevoel niet gewaardeerd werd. Waardoor ik mijn specialisatie, mijn wereld, en mijn talent wegdrukte. Ik wilde te graag zijn zoals ze een fotograaf willen, al merkte ik vrij snel, dat dat niet ging werken. Ik stapte uit de academie, en wat volgde, was een nieuwe opleiding, maar ik zou pas in september beginnen. Maar fotografie liet me niet los. Nog steeds niet! Het was 1 simpel ding, 1 tweet op twitter, die mijn fotografiewereld ineens op zijn kop zette.

Ik had net een paar dagen of weken op twitter gezeten, en tweette een foto van de Thalys op Rotterdam CS in HDR. Die werd geretweet door SVO-rail. Een ingenieursbedrijf, niet heel groot, maar wel breed. Ik wist het eerst niet, maar ik kwam er vrij snel achter, en nam contact op. Van het een kwam het ander, en voor ik het wist, stond ik met een selectie van ongeveer 30 foto's op de Rail Carrière Dagen te Amersfoort. In het begin wat terughoudend, maar de eigenaar van SVO-rail was ervan overtuigd dat ik in staat zou zijn, om een goede spoorfotograaf te zijn, en die wel degelijk iets berijken kan in de fotografie. In die 2 dagen werd me duidelijk, dat die mogelijkheid er inderdaad was, en sterker nog, er was meer interesse in de fotografie die ik aanbood, dan ik dacht!

Wat volgde was een wild plan. Ik wilde binnen 2 weken mijn bedrijf hebben. Ja tararaaaa. Dat gaat echt niet werken Sharon. Ik onderschatte het proces van een bedrijf opzetten, maargoed, ik heb in redelijk korte tijd toch wat geregeld. Inmiddels is de inschrijving bij de KvK al 2 maanden geleden (mei) want sinds 20 mei 2010 is Kialna Photography een feit. Gespecialiseerd in Rail- en Infrastructurele foto's. Hoe cool! Maar ik was er nog niet. Ik moest mezelf nog registreren bij de belastingdienst, om een BTW nummer te krijgen. (dat werd later nog een drama....)  Maargoed, ik ging in mei naar de KvK. Erg grappig om te zien, dat ze fotografen wel een beetje beu zijn.

"Wat voor bedrijf wordt het?"
"een Fotografie bedrijf."
"aha...."
Daar maakte ik uit op, dat ze dat al zooooo vaak hadden gehoord, met die duizenden fotografen in Nederland.. maargoed, de specificatie moest nog komen...
"En wat voor fotografie gaat u doen?"
"Spoor- en Infrastructureel."
"......wat?"
"Spoor en infrastructuur....dat is mijn specialisatie"

daar zat ik dan. Een meisje van 18(nu 19), glimlachend tegenover de mevrouw van de Kamer van Koophandel, ervan overtuigd dat ze nu de gevoelige plek geraakt had. En inderdaad, de vragen kwamen. Waarom? hoe? en die vragen herhaalden zich ook, toen de naam bekend werd. Kialna, een naam in een hele oude taal, betekend frozen flower, en is een naam die voor mij meer zal betekenen dan voor vele anderen, maar hij is uniek, en nooit bezet, en de naam waaronder ik schuil met mijn fotografie. De naam waar ik altijd mijn foto's onder plaats, dus nam ik die naam. Ook inderdaad onbezet. Nou, dat geregeld, dan komt de rest: financieel plaatje, adviesrapport, ondernemingsplan etc. Zakelijke rekening erbij van de ING. Erg lollig, want de starterspakketten waren op, dus moest het maar verzonden worden, waardoor het wat langer duurde, maar het werkt nu wel.

Nu, 2 maanden verder, merkte ik dat ik vastliep. Halverwege juni werd ik gek van mezelf. Ik had het design van mijn site grotendeels af, en werkte er hard aan. Maar toch, voor mijn gevoel kwam ik geen meter vooruit. Maar zelfs de administratie was redelijk in orde. Factuurformulier en database zijn er ook al, maar moet nog bijgewerkt worden. Ik wilde beginnen, ik wilde starten, maar ik miste nog wat. Zekerheid, en uiteindelijk viel het Ramon op. Ik had nog geen BTW nummer. Zonder BTW nummer kan ik geen facturen verzenden. Ik belde met de belastingdienst in Juli, en het bleek dat het al bekend was, maar dat ik een bepaalde brief nog niet eens had ontvangen, waardoor ik ook geen BTW nummer had gekregen. Maar nu werd het binnen enkele dagen geregeld. De dag erna zelfs werd ik gebeld, en kreeg ik het nummer al. Vreemd genoeg viel er een last van mijn schouders op dat moment. Ik kon de boel afmaken!

Ramon begon aan de site, en ik ben heel trots op hem en op mezelf. Hij werkt keihard om de site te fixen en op het moment van typen heeft hij het opgegeven voor vandaag. Het is ook al 00.06 uur. Morgen moet ik ook weer werken, maar we werken hard. Soms veranderen we toch wat aan het design, omdat we niet tevreden waren, of omdat het anders was.

Ik heb mijn tarieven uitgezocht, en ik moet nog even een mooie tabel maken met daarin de tarieven overzichtelijk weergegeven. Eens ik tijd heb, zal ik het doen. Ook ben ik dus deze dinsdag, 6 Juli 2010, in Utrecht, bij  Movares, omdat zij interesse hebben in mijn werk, en hopelijk kan mijn eerste opdracht van start gaan. Ik heb er zin in, en wil mezelf eens laten zien en bewijzen in de spoorwereld. Laten zien dat ik het kan, en anders ben dan anderen. En vooral...

Laten zien aan mezelf, en aan anderen, dat je als fotograaf niet per sé een diploma van de Kunstacademie nodig hebt, zolang je een specialisatie hebt, en vertrouwt op je eigen kennis. Maar daarmee zeg ik niet dat iedereen een goede fotograaf kan zijn. Je hebt een bepaald oog nodig, oog voor compositie en moment, maar ook kennis van camera, licht en het object wat je fotografeert. Ik ben misschien geen studente meer aan AKV. St. Joost, ik heb wel al meer bereikt dan mijn oud-klasgenoten, en weetje....

dat voelt erg goed!

Sharon | Kialna Photography